What about me?

To be translated

Soms voel je de bui van te voren aankomen, een andere keer overvalt het je gewoon. Als je een bepaald liedje hoort bijvoorbeeld, of als je naar een film kijkt. Veel jongeren met een vader of moeder met kanker zijn verdrietig, bang of boos en/of voelen zich alleen. Sommigen maken zich zorgen over de toekomst, anderen halen hun schouders op en zien wel.

bol-zuchtVerdrietig
Logisch dat je verdrietig bent als je vader of moeder kanker heeft. Het is tenslotte niet niks! De stemming in huis is veranderd. Je voelt dat je ouders verdrietig zijn. Misschien ziet je vader of moeder er erg ziek uit. Of misschien ziet hij of zij er eigenlijk best goed uit maar heb je zo je twijfels.

Beschermen
Het kan zijn dat je het moeilijk vindt om je gevoelens met je ouders te delen. Die hebben immers al genoeg aan hun hoofd. En dus zul je hen automatisch beschermen. Maar praten over verdriet, boosheid en onmacht kan helpen. Zoek een vertrouwd iemand. Je beste vriend of vriendin bijvoorbeeld, je mentor, de moeder van je vriendin of iemand die net als jij een vader of moeder met kanker heeft (gehad).

foto_kring

Je kop in het zandboxing-gloves
Hoe erg is het om je kop in het zand te steken? Niet zo erg, als je ‘m er af en toe maar uit haalt. Niet teveel aan denken helpt, maar je gevoel helemaal wegstoppen helpt niet. Drank en drugs helpen ook niet. Die maken het alleen maar erger, even voel je niets, daarna komt als honderd keer erger terug. Misschien helpt rappen, schrijven, kickboksen, of een andere activiteit.

Bang
Bang dat je vader of moeder nog zieker wordt. Bang dat de kanker terugkomt. Bang dat je zelf kanker krijgt. Bang dat je vader of moeder doodgaat. Probeer je angsten te bespreken. Lukt dat niet thuis of vind je dat moeilijk, vraag dan een gesprek aan met de behandelend arts van je vader of moeder of maak een afspraak met de huisarts. Soms zijn je angsten gebaseerd op iets dat echt niet klopt!

quotes_yannik

ornament_gezicht

Boos
Waarom boos worden op iets waar je toch niets aan kunt doen? Tja, dat gebeurt gewoon. Misschien ben je boos op de kanker, op het feit dat het nou juist jouw vader of moeder moet zijn, omdat het thuis niet zo leuk meer is of omdat je niet eens meer jezelf kunt zijn. Eigenlijk zijn er genoeg redenen om boos te zijn.

Een kort lontje
Jongeren die een vader of moeder met kanker hebben, hebben vaak een kort lontje. Vooral als er over kanker wordt gescholden gaan ze uit hun dak. Toch is dat niet altijd even handig. Voordat je het weet ben jij degene die de klappen oploopt. Niet doen dus.

Nare gedachten
Heb je het gevoel er niet uit te komen? Zou je jezelf het liefst iets aandoen? Houd deze gedachten niet voor je, maar ga met iemand praten. Niets is zo naar als met dit soort gevoelens te blijven rondlopen. Bedenk dat je niet de enige bent die af en toe zo denkt. Laat je niet beïnvloeden door ideeën en verhalen van anderen, maar zoek hulp.

Je schuldig voelen
Sommige jongeren voelen zich schuldig. Moet je niet thuis blijven in plaats van naar je vrienden of vriendinnen te gaan? Maar zo zit het leven niet in elkaar. Het leven gaat door, óók als je vader of moeder kanker heeft. Even met hen daarover praten is wel goed. Zorg dat je mobiel bereikbaar bent. Dan kun je in geval van nood naar huis.

foto_broers

Anders dan je broer of zus
Misschien reageert je broer of zus wel heel anders dan jij. Wil je broer praten en jij juist niet. Wil je zus mee naar het ziekenhuis, maar zie jij daar tegenop. Dat is helemaal oké, want iedereen gaat er op zijn (of haar) eigen manier mee om.

Knobbels voelen
Voel jij, sinds je vader of moeder kanker heeft, allerlei knobbels en bobbels? Ga naar de dokter, maar probeer ook een beetje vertrouwen te houden. Tel tot tien en raak niet steeds in paniek. Lang niet iedereen krijgt kanker en zeker niet als je jong bent.

Moed houden
Dat is natuurlijk ontzettend belangrijk. Kan je verjaardag nu niet doorgaan? Volgende maand misschien wel. Kunnen jullie nu niet op vakantie? De volgende vakantie wordt gewoon super!